Koffiekopje Interview Project

Vol goede moed begon ik aan mijn interessante interviewproject genaamd ‘Is Apartheid Over’, waarbij ik verschillende mensen interview over de rol die het apartheidsverleden nu speelt in Zuid-Afrika en hoe het de levens van mensen nu beïnvloedt.

Alle interviews die ik tot nu toe heb gedaan waren ontzettend interessant. Er werd verteld over discriminatie, dat mensen zich buitengesloten voelen – vooral in het erg witte Stellenbosch. Mensen vertelden dat de regels en wetten van apartheid nog vergaande gevolgen hadden die nu nog steeds overduidelijk waren. Groepen die nog steeds gescheiden van elkaar leven, economische ongelijkheid. Maar dan kwam vaak het BEE-beleid op: Black Economic Empowerment, wat ervoor zou moeten zorgen dat gekleurde mensen sneller aangenomen worden dan blanke mensen. Een problematisch beleid dat eigenlijk juist voor meer verdeeldheid lijkt te zorgen.

pomelo1

Sommigen waren wat positiever, en zagen dat de nieuwe generatie, ook wel free-borns genoemd, veel meer openstaat voor elkaar en de verschillende groepen meer met elkaar beginnen te mixen. Toch werd telkens wel duidelijk dat dat nog iets bijzonders was, en lang nog niet als vanzelfsprekend werd gezien. Vaak werd gezegd: “er is nog een lange weg te gaan”. En dan was er de jongen die gewoon zei “apartheid is voorbij”. Dat is ook een mening die wijd verspreid voorkomt in Zuid-Afrika; het is voorbij, we zijn nu 22 jaar later, we moesten er maar eens over ophouden. Maar deze mening wordt niet gewaardeerd door mensen die er anders over denken – en met name de mensen die nu nog steeds gevolgen van apartheid voelen.

pomelo

Gisteren heb ik een meisje geïnterviewd aan de andere kant van het spectrum, die vond dat het uiten van een mening als “apartheid is voorbij” het lijden van de zwarte bevolking van Zuid-Afrika zou onderwaarderen en dat daardoor deze mening schadelijk zou zijn. Daarmee dus ook mijn project. Zij verwijst naar het plaatsje Stellenbosch als “the colonony” en kan niet wachten om weer terug naar thuisbasis Johannesburg te vertrekken. Dit interview komt – als het goed is – aankomende maandag online.

Voor mij is het zo verwarrend om deze verschillende perspectieven op de werkelijkheid allemaal te waarnemen. Meer en meer krijg ik het idee dat het allergrootste probleem ‘m erin zit dat mensen verwachten van “de ander” dat zij niet zullen luisteren, niet geïnteresseerd zullen zijn in hun eigen verhaal. Dat iedereen ergens wel de wil heeft, maar het niet goed kan uiten, en het gevoel heeft dat vooral de ander in de weg staat.

Ondertussen verdelen de studentenprotesten de jonge Zuid-Afrikaanse bevolking alleen nog maar meer langs de lijnen van huidskleur. Het is pijnlijk om te zien, maar tegelijkertijd voor mij ook zo interessant. En oneindig ingewikkeld.

Is Apartheid Over is een website, en heeft ook een Facebookpagina. Houd die in de gaten voor meer interviews en updates over dit thema!