Al toen ik een klein meisje was hoorde ik de verhalen van mijn ouders. Dat ze ooit, in een verleden dat ik niet ken, met grote rugzakken op hun rug een heel stuk van de wereld hebben gezien. De dia’s die ze (toen nog) maakten, lieten ze me zien op een groot scherm. Verre landen, vreemde mensen en de meest boeiende verhalen maakten dat ik het zeker wist: dit ga ik ooit ook doen.

backpacker 2

Die reisdrang zat er bij mij dus al vroeg in, en gelukkig hadden mijn ouders ‘m ook nog niet verloren. De afgelopen jaren hebben ze me in zomervakanties dus meegenomen naar landen als Zuid-Afrika, Namibië, Mexico, Marokko, Viëtnam, Egypte en als hoogtepunt van alles: India. En ik vond het geweldig om zoveel mooie dingen te zien, en een klein stukje mee te maken van die zo andere culturen. En nog leuker vond ik het om al die verschillende mensen te ontmoeten, te luisteren naar hun verhalen en uiteindelijk tot het besef te komen dat we als mensen allemaal helemaal niet zo veel van elkaar verschillen als op het eerste gezicht misschien lijkt.

Van reizen, nieuwe dingen zien en nieuwe mensen ontmoeten word ik dus nog altijd ontzettend blij en het geeft me echt energie en inspiratie. Ik vind dan ook dat ik heel blij mag zijn dat m’n ouders me al zo veel hebben laten zien. Toch droomde ik ondertussen stiekem over de reizen die ik later, alleen of in gezelschap van leeftijdgenoten, zou maken. De vrijheid die je dan hebt, die trok me wel aan.

En nu ik deze zomer 18 word is de tijd gekomen om eindelijk zélf de wereld te gaan ontdekken. Niet dat ik een erg verre reis ga maken. Zo heel spectaculair is het nou allemaal ook weer niet. Maar toch ga ik – eindelijk! – vast wat van het backpackersleven proeven komende vakantie. Met een rugzak op en een aantal vriendinnen als gezelschap ga ik de treinen in om Europa te doorkruisen.

Ik schreef al eerder over mijn plannen. Weer even in het kort: we gaan binnen 10 dagen langs Krakau, Budapest en het Comomeer. Na die 10 dagen gaan mijn vriendinnen terug naar Nederland en blijf ik nog even hangen in Italië om Italiaanse kennissen die ik heb in Verona op te zoeken en wie weet nog wat meer van Italië te ontdekken.

En de reden dat ik nu deze blogpost schrijf, is dat het interrailticket ondertussen is geboekt!!! Yeah!
Ik heb dus het ticket waarmee je 10 dagen mag reizen binnen 22 dagen. Ik heb voor ná de eerste 10 dagen (die we wel helemaal hebben uitgestippeld) nog geen concrete plannen gemaakt. Dat wil ik ook eigenlijk juist niet, want dat zou afbreuk doen aan het idee dat ik met m’n backpack en interrailticket zonder plan in Italië zit. Ik snak naar een beetje avontuur!

Natuurlijk zal ik tijdens, of anders in ieder geval ná mijn reis, verslag doen van alles wat ik gezien, gehoord en meegemaakt heb. Ik kan niet wachten!

Liefs, Sonja