Het wordt eindelijk écht herfst, en hoewel deze mening misschien wat vragende blikken oplevert: ik word er gelukkig van. De blaadjes die van kleur veranderen, de frisse wind. Zelfs dat het vroeger donker wordt vind ik op dit moment nog leuk. Vorig jaar zat ik rond deze tijd in Zuid-Afrika, en daardoor heb ik de herfst een jaartje overgeslagen. Maar de herfstmaanden, vooral september en oktober, zijn juist voor mij altijd super productieve maanden waarin ik zin heb om aan de slag te zijn, nieuwe inspiratie opkomt en ik alles even helemaal op een rijtje heb.

De natuur verandert, waardoor ik ook in beweging wil blijven. Het wordt ’s avonds vroeg donker, waardoor ik lekker binnen blijf en schrijf. Het wordt frisser, en daardoor word ik weer serieuzer. De herfst levert me vaak veel op. Echt een oogstseizoen, dus.

Het leek me daarom leuk om de herfst te vieren met een terugblik op mijn september: wat deed ik, waardoor werd ik geïnspireerd?

Voordat ik begin met alle dingen die ik heb gedaan in september die onder een kopje vallen, wil ik graag dit kwijt: ik heb in Amsterdam gefietst! De reden dat ik daar zo blij om ben, is dat ik de afgelopen maanden ontzettend vaak in de tram en bus heb gezeten in Amsterdam. Ik vind met trams opzich niets mis, bussen vind ik wat minder, maar het begon me vooral zo op te vallen dat ik hierdoor én weinig bewoog, én weinig van de stad meekreeg! Hoewel ik soms een hele dag in Amsterdam was, had ik dan alleen de plekken gezien waar ik de tram in- en uit was gestapt. En dat terwijl het zo’n mooie stad is.

Dus ik besloot een OV-fiets te huren. Hallelujah voor deze mogelijkheid! Ik heb met volle teugen genoten van het fietsen, de supermooie gebouwen die ik onderweg tegenkwam, ik fietste langs Artis en de Hortus-tuin, plekken die voor mij een bepaald mythisch gehalte hebben omdat ik er veel over heb gehoord maar ze nog nooit in het echt had gezien. Fietsen in Amsterdam is heerlijk, en ik wil het vanaf nu veel vaker doen. Verkoop jij toevallig je fiets in Amsterdam? Ik bied me aan als enthousiaste koper!

Concerten in september

De afgelopen maand heb ik een hoop concerten gezien, waar een paar supermooie en bijzondere bij zaten waar ik veel inspiratie uit putte. Op 1 september had ik een concert van Belle & Sebastian in Tivoli Vredenburg. Ik kende de band van tevoren nog niet zo goed (het was een verjaardagscadeau!) maar wat was het een leuk concert. Lekker speels, het publiek werd bij alles betrokken. Cool! Ook ging ik met een vriendin naar Molen de Ster, een hele bijzondere plek waar concerten worden georganiseerd, om Laura Gibson te bewonderen met haar poëtische teksten.

Maar mijn concerten-hoogtepunt van de maand, en waarschijnlijk ook van het jaar, vond plaats op 19 september: BON IVER. Zo veel liefde voor die muziek. Het zijn de albums waar ik altijd weer bij terugkom, die nooit gaan vervelen, waar ik telkens weer iets anders in vind. Het concert was vanzelfsprekend ook geweldig, een van de allermooiste en allerbeste concerten die ik ooit heb gezien.

Bon Iver in Tivoli Vredenburg, door Nathan Reinds

Hoewel aan dat concert natuurlijk weinig meer echt kon tippen, vond ik het 7 Layers Festival in Paradiso, Amsterdam ook wel echt heel tof. Ik heb mijn grote voorbeeld weer mogen zien spelen: Lucy Rose, en dit keer kon ik alle liedjes natuurlijk zachtjes meeneuriën. Onder anderen zagen we op hetzelfde podium Justin Nozuka optreden, wát een muzikant. Wanneer hij begint te zingen ben je gelijk gefocust, hij raakt je direct maar weet tegelijkertijd – samen met twee andere goede muzikanten – een heerlijk swingende sfeer neer te zetten waarop je automatisch gaat bewegen. Wauw!

Mijn muziek: nieuwe dingen, verheugen en teleurstelling

Mijn missie dit jaar is om veel muziek te maken. En dat niet alleen: ik wil ook opnemen. De voorbereidingen daarvoor zijn al een hele poos bezig. Eerst had ik alleen de kabels onder mijn bed liggen, vervolgens kocht ik een interface via marktplaats. Een tijdje heb ik gezocht naar een goede microfoon, en hallelujah: ik heb er een gevonden! Het schijnt echt een goede te zijn, ik ben er ontzettend blij mee. Snel kocht ik nog de laatste dingetjes die ik nodig had: een microfoonstandaard en een plofkap (zo’n grappig woord). Het audio-bewerkingsprogramma had ik al op mijn computer staan, dus nu kon ik eindelijk écht aan de slag!

Een hoop om op te verheugen, dus. Maar natuurlijk gaat niet altijd alles zoals gepland. Zoals vanochtend (donderdag, jullie lezen dit een dag later). Ik zat er helemaal klaar voor: ik zou de hele ochtend dingen gaan opnemen en bewerken. Eindelijk aan de slag met al die nieuwe spullen. Maar toen… besloot de technologie om tegen te zitten. Het programma deed het niet, en ik met mijn minieme technologische kennis raakte natuurlijk gelijk in paniek.

Juist omdat mijn tijd zó gelimiteerd is (ik heb alleen dit jaar, en dan ook niet altijd zo veel tijd per week) ben ik er enorm op gefocust mijn tijd efficiënt te benutten en productief te zijn. Als het dan door zoiets stoms fout gaat is dat super frustrerend en ga ik gelijk dingen denken als: nu gaat het dus nóóit meer op tijd lukken. Inmiddels heb ik hulp ingeschakeld en is alles weer helemaal goed, gelukkig! Maar ik wil maar zeggen: het gaat allemaal niet altijd zonder slag of stoot. Hoort erbij, natuurlijk, en het is zonde eigenlijk dat ik de druk soms zo hoog leg dat het dan gelijk een enorme tegenvaller is als het even niet zo gaat als gepland. Goede raad dus van mij voor jullie: leg die druk niet zo hoog, er gebeuren altijd dingen waar je zelf geen invloed op hebt! Dat maakt het voor jezelf een stuk makkelijker;)

Het goede nieuws is dat ik wél een nieuw liedje heb geschreven..!

Favo album: September van Yori Swart

Héél toepasselijk natuurlijk, maar daarom niet minder waar. Dit album is gelijk mijn favo van september (al kwam het pas een van de laatste dagen van de maand uit). De herfstsfeer, americana, Afrikaans-achtige zang, goede teksten, gewoon goede, eerlijke liedjes. Een album naar m’n hart.

Andere favo, die ik al vaker heb genoemd maar ik ga het gewoon nog eens doen: de podcast Millennial. In de post afgestudeerd (01): ik ben een millennial omschrijf ik precies waarom ik deze podcast zo heerlijk herkenbaar vind, juist op dit moment in mijn leven. Daarnaast is de podcast ook erg goed geproduceerd: je hebt echt het gevoel dat de maakster haar verhaal persoonlijk aan je vertelt en dat je hierbij af en toe een inkijkje krijgt in haar herinneringen.

Happy October!