Persoonlijke Noot vanuit Zuid-Afrika

45 dagen ben ik nu in Zuid-Afrika, dat is dus anderhalve maand. En ik heb al zo veel nieuwe mensen ontmoet en nieuwe vrienden gemaakt, veel gezien en veel te weten gekomen over dit land, veel geleerd, precies zoals ik wilde en verwachtte. De eerste maand was geweldig: ik had energie voor 10, alles ging ineens zo makkelijk, ik was verliefd op het land en op alle gave ervaringen. Daarna begon dat iets meer te zakken, en begon ik te beseffen dat ik hier ook “gewoon” moet studeren en deadlines moet halen. Maar nog steeds moet ik mezelf af en toe knijpen dat ik hier mag rondlopen en mag wonen voor een half jaar, want wat is het hier prachtig.

Ik was best wel klaar met mijn leven in Nederland. Alles was gesetteld, de groepjes waren gevormd. Begrijp me niet verkeerd, ik heb hele leuke tijden gekend met al die mensen daar en alles was nog goed, maar het begon gewoon een beetje saai te worden. Ik was echt toe aan een nieuwe omgeving, een nieuwe uitdaging. Zuid-Afrika is in dat opzicht zo erg waar ik naar verlangde. Hier helemaal in mijn eentje aankomen en toch al zo snel nieuwe vrienden maken en me thuis voelen, dat heeft me echt sterk laten voelen en zelfverzekerd. Het laat me zien dat ik op mezelf kan vertrouwen, dat ik ondertussen wel weet wie ik ben en mijn eigen leefwereld overal op de wereld kan creëren.

Reflecteren en overdenken

Ik merk dat ik de laatste week ontzettend bezig ben alles in mijn hoofd nog eens op een rijtje te zetten, te overdenken. Over alles wat ik hier al heb geleerd en meegemaakt, maar ook over de stappen die ik de afgelopen jaren al had gemaakt, en over hoe ik mijn leven wil oppakken wanneer ik straks in januari weer terugkom. Zo’n tijd in het buitenland doorbrengen, laat me op een bepaalde manier nog helderder zien wie ik ben en wat ik belangrijk vind. Bijvoorbeeld het feit dat ik voor mijn verjaardag, 3 weken na aankomst hier, gelijk een gitaar heb gekregen van mijn nieuwe vrienden. Blijkbaar heb ik zo veel over muziek gepraat en laten merken dat het belangrijk voor me is, dat iedereen me nu al als muzikant ziet. Muziek is onderdeel van wie ik ben, besef ik nu, onderdeel van mijn identiteit, en ik zou het ook eigenlijk nooit kwijt willen raken.

Het is wel goed om even de tijd te nemen om stil te staan bij alles. Eigenlijk is dat ook één van de hoofdredenen voor mij om een semester in het buitenland te gaan studeren.

Alles is hier net iets heftiger dan thuis. Waarschijnlijk komt dat gewoon doordat je ineens weg bent van alles wat vertrouwd is, en het allemaal opnieuw moet uitvinden. Wanneer het dan goed gaat is het extra gaaf en geeft het haast een kick. Maar als je dan een paar nachten achter elkaar weinig slaapt, zoals ik de afgelopen week, ben je ook gelijk oververmoeid. Hoewel ik van Stellenbosch al heel erg mijn thuis heb weten te maken, zijn er toch kleine dingen waar ik denk ik nooit echt aan zal wennen. Zoals de confrontatie met de enorme armoede hier, zelfs al ga je alleen maar even op en neer naar de supermarkt. 

Nieuwe gedachten: ik wil meer DOEN

Wat ik in Nederland al merkte, en zich hier voortzet, is het gevoel dat ik meer wil DOEN. Ik wil niet meer studeren, in de boeken duiken, alsmaar lezen. Hoewel het me nog steeds wel erg blij en enthousiast maakt aan de ene kant, ben ik er voor nu toch even een beetje op uitgekeken, geloof ik. Ik wil meer tijd besteden aan muziek schrijven, wat tot nu toe nog steeds een beetje vastzit doordat ik de ruimte en rust er gewoon niet voor kan vinden. Ik heb al een klein journalistiek-achtig projectje voor mezelf gevonden in de vorm van #IsApartheidOver, en met een van mijn vakken gaan we een documentaire maken – zo cool! En ook merk ik dat ik weer 100% van het bloggen aan het genieten ben. Het studeren en de deadlines geven me eigenlijk alleen maar stress op dit moment, en voelen dus vooral als een negatieve invloed…

En dat is lastig. Want voordat ik hier kwam heb ik duidelijk tegen mezelf gezegd: het studeren moet in dit semester echt op de tweede plek komen. Ik heb de studiepunten niet nodig, en ik wil mijn half jaar in het buitenland vooral gebruiken om me te ontwikkelen op persoonlijk vlak en een totaal andere cultuur van binnenuit te leren kennen. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan: als er eenmaal deadlines vaststaan, wil je die gewoon halen – en het liefst ook een beetje goed. Ik ga dus deze komende 2 weken nog even proberen alles zo goed mogelijk te maken, met het vooruitzicht dat ik daarna een weekje vakantie heb. Lekker roadtrippen, en meer van Zuid-Afrika verkennen: héél véél zin in.

En dan, vanaf de dag na mijn laatste tentamen, 10 november, heb ik het vooruitzicht van bijna 3 maanden vakantie waarin ik alle ruimte heb om te doen, en te leren op andere manieren dan papers schrijven en artikelen lezen. Zowel in Afrika, als ook nog een beetje in Nederland. Ik kijk ernaar uit.


Op de hoogte blijven?

Je kunt Her Human Universe volgen via Bloglovin’.
Social media: Facebook | Twitter | Instagram.