30 juli 1995 is mijn geboortedatum. Dat betekent dus dat ik gisteren precies 21 jaar oud ben geworden, hier in Zuid-Afrika! Wat een gekke, gave ervaring om zo ver weg van iedereen die je echt goed kent jarig te zijn. En wat voel ik me gelukkig dat ik nu, na amper 3 weken, al zo veel lieve mensen heb leren kennen die mijn verjaardag zo bijzonder hebben gemaakt!

IMG_2191

Op vrijdagavond, de avond dat ik jarig zou worden, gaf ik een diner met het huis. Ik had alle ingrediënten voor lasagne ingeslagen, en uiteindelijk hebben we met z’n allen in de keuken gekookt – of gechilld, afhankelijk van welke persoon;)  Het was mega gezellig, ik ben heel blij met mijn huisgenootjes. Het zijn mensen uit Zuid-Afrika, Nederland, Duitsland, Zweden en België. Gelijk op die eerste avond kreeg ik al mijn eerste super lieve cadeautjes: deze prachtige Zuid-Afrikaanse bloemen die een soort veertjes hebben, heel bijzonder, samen met een grote fles champagne en het super mooi gemaakte papier hieronder. Eén van mijn huisgenoten doet een kunstopleiding en zij kan dit soort dingen dus gewoon erg goed, zo leuk!

IMG_2193

Hier was ik dus al mega gelukkig mee. Niet wetende wat er nog allemaal zou komen…

Maar eerst naar het moment van 00.00 op de vrijdagavond. Ik was met de twee overgebleven huisgenootjes aan het kletsen en ineens was ik jarig. Ik denk dat iedereen wel dat gevoel van lichte teleurstelling kent, als je zo op dat moment zit te wachten maar er eigenlijk niet echt veel bijzonders gebeurd. Geen confetti of slingers, je voelt je eigenlijk nog precies hetzelfde. Dat was nu extra raar omdat ik met twee mensen was die ik pas net drie weken kende. Hoe leuk ik het ook met ze heb, het is niet hetzelfde als je vriendje, beste vriendinnen of ouders.

Met een beetje een gek gevoel werd ik dus de volgende morgen wakker. Maar het verjaardagsgevoel kwam al snel, toen ik de cadeautjes die mijn ouders me voor vertrek hadden meegegeven ging uitpakken. En toen kwamen alle felicitaties, van huisgenoten en van de mensen op afstand via whatsapp of skype. Ik had ook nog eens geluk met het weer, het was prachtig dus ik ben met één van mijn huisgenootjes naar een leuke markt geweest.

IMG_2199

En dit had mijn lieve vriendje voor me geregeld. Stiekem had hij contact gehad met mijn Nederlandse huisgenootje, en zo stond er ineens een grote bos rozen – in die roze gieter haha, hoe schattig – voor mijn deur, een briefje erin met als afzender ‘je vriendje’. Wauw!

’s Avonds was het feest. Ik had alle mensen die ik tot nu toe heb ontmoet hier in Stellenbosch uitgenodigd bij mij thuis. Ik was nogal nerveus van tevoren, want sowieso zijn feestjes altijd spannend als je zelf verantwoordelijk bent, maar dit keer was het ook nog eens met allemaal mensen die ik in theorie nog maar net ken. Maar natuurlijk werd het uiteindelijk een mega gezellig feestje, waarin ik ultiem genoten heb van al die leuke mensen om me heen.

IMG_2222

Ik had al een tijdje in de gaten dat er iets aan de gang was, dat er een verrassing mijn kant op zou komen. Maar toen ineens alle mensen met wie ik leuke dingen heb gedaan deze eerste drie weken, een aantal die elkaar niet eens kenden, allemaal tegelijkertijd “happy birthday” zingend de kamer in kwamen lopen en twee enveloppen op mijn schoot gooiden, en ik ook nog eens de vorm van het cadeau zag… toen kon ik mijn ogen niet geloven. Het kaartje was super lief, en ik heb nu “happy birthday” in iets van 5 verschillende talen. Maar de grote verrassing was dat ze met zijn allen een GITAAR voor me hebben gekocht! Blijkbaar heb ik vaak genoeg gezegd dat ik hier graag een gitaar wilde gaan kopen, om voor hun op het idee te komen die als verjaardagscadeau te geven!! Echt het aller, allerbeste cadeau dat ze me ooit hadden kunnen geven. Daarnaast heb ik van een kleiner groepje ook nog een mooi zilveren kettinkje met het continent Afrika als hangertje gekregen, als aandenken voor als ik weer terug ben in Nederland – aangezien ik de gitaar waarschijnlijk hier weer ga achterlaten.

Lang verhaal kort: ik had nooit durven dromen dat een verjaardag met alleen maar mensen die je nog maar net 3 weken kent – veel zelfs nog korter – zó bijzonder had kunnen zijn. En die gitaar, daar ga ik zeker héél veel gebruik van maken.