Hoewel ik inmiddels al tweeënhalf jaar student ben en op kamers woon, zijn er nog steeds dingen aan het studentenleven die ik soms lastig vind. Zo is het nog steeds soms een uitdaging om ervoor te zorgen dat ik nooit zonder schone sokken zit, en om elke avond iets lekkers te bedenken voor het avondeten. Maar los van de kleine praktische dingen, vind ik het soms erg lastig hoe ongestructureerd het leven is als je student  bent.

Wanneer je aan de universiteit gaat studeren, is het afgelopen met het klasgevoel. Zeker met een studie als de mijne geldt dat je bij elk vak weer bij allemaal nieuwe mensen in de colleges zit, met – als je geluk hebt – een paar bekende gezichten. Daarnaast heb je veel minder contacturen. Hierdoor vorm je minder snel een band met de mensen van je vak, en heb je ook veel vaker de kans dat je in je eentje bent. De consequentie hiervan is dus dat het op jezelf aankomt. Je moet er zélf voor zorgen dat je genoeg initiatief toont om in gesprek te komen met mensen tijdens (werk)colleges, en je moet er ook zélf voor zorgen dat je de mensen die je leuk vindt, regelmatig blijft zien. Voor mensen die bij een studentenvereniging zitten is dit allemaal iets anders, want daar vorm je een groepje dat je wél op vaste tijden in de week ziet. Maar een studentenvereniging past voor m’n gevoel gewoon niet bij wie ik ben, en ik weet dat er nog veel meer studenten zijn die hetzelfde hebben. Studieverenigingen kunnen trouwens ook heel gezellig zijn, en hierbij helpen.

Nog iets: je moet zelf je eigen studietijd inplannen. Ik heb heel vaak maar rond de 12 uur college per week, komend blok heb ik zelfs maar 8 uur college. ACHT UUR! Dat is eigenlijk gewoon één volle dag dus. De rest van de tijd moet ik wél heel veel wetenschappelijke artikelen lezen, en waarschijnlijk ook veel schrijven. Maar ik kan helemaal zelf bepalen of ik dat ’s avonds in mijn pyjama doe, of dat ik vroeg in de morgen naar de UB ga. En die vrijheid vind ik eigenlijk juist heerlijk.

Die vrijheid zorgt er echter ook voor dat ik nooit echt vastigheid heb. Ik heb heel weinig regelmaat in mijn weken, doordat het de ene week goed uitkomt om op maandag een hele dag in de UB te gaan zitten, en ik de week daarop juist op maandag iets anders gepland heb staan. Hierdoor is het lastig om een vast moment te vinden om te sporten, bijvoorbeeld, waardoor dat er dan snel bij in schiet. Hetzelfde geldt helaas soms ook voor muziek maken.

Het geheim is dus eigenlijk dat je zélf je eigen structuur moet zien te creëren. Ik probeer in ieder geval een ritme te vinden waarin ik rond dezelfde tijd ga slapen en weer opsta, en dat is al heel fijn. Maar een vast weekschema gaat me eigenlijk gewoon echt niet lukken. En hoewel het soms lastig is, kan ik er ook heel erg van genieten. Ik vind het heerlijk om deel uit te maken van het “chaotische studentenleven” waarin je op woensdagavond een feestje kan vieren, spontaan nog eens naar de film kan gaan of gewoon lekker in je pyjama een paper kan zitten schrijven. En het vele koffiedrinken met vriendinnen vind ik ook ontzettend gezellig om te doen, net zoals samen eten met telkens weer andere mensen. Geen dag is hetzelfde en dat maakt het natuurlijk ook juist tot een avontuur.