Het nummer begint met een heerlijke sound en drum-groove. De gitaar komt erbij, en dan zijn stem..
De stem van David Gray.

Zijn stem heeft iets bijzonders. Hoewel zijn stem warm is heeft hij ook een bepaalde scherpte, die je raakt diep binnenin met zijn mooie poëtische teksten. David Gray heeft veel hitjes geschreven (Babylon, Sail Away With Me,..) die misschien door “echte muzikanten” niet heel erg gewaardeerd worden; ik vind ze mooi. Maar dit nummer heeft iets extra’s. Het is muziek zoals muziek bedoeld is. Het samengaan van klank en tekst, het raken van je ziel, het niet stil kunnen blijven zitten.

“Take me to the limit of every minute, dancing in the circle of needing and wanting”

“At the feet of love
Sweet transcendent love
Exponential love
Luminescent love”

Mijn tip is dus dit nummer. Een paar maanden geleden kon ik er geen genoeg van krijgen. Wanneer ik wakker werd was dit nummer opzetten letterlijk het eerste wat ik deed en vervolgens bleef het de hele dag in mijn hoofd hangen. En nog steeds, al luister ik het niet meer zo vaak, blijft ik het een geweldig nummer vinden.
Heb ik nog één vraag, die jullie heel misschien kunnen beantwoorden: waarom heeft David Gray dit album (net als sommige albums van andere artiesten) van Spotify af gehaald?!