Het was eindelijk wel eens tijd geworden dat ik in mijn langstlopende reeks op m’n blog, dit liedje ging behandelen. Sowieso zijn The Beatles natuurlijk onmisbaar. Maar ze hebben eigenlijk gewoon veel, veeeel te veel goed materiaal waar ik nooit van m’n leven tussen kan kiezen. Toch was de keuze voor dit liedje eigenlijk heel makkelijk. Het is van vroeger uit mijn lievelingsliedje van de band, maar niet alleen dat: uit de titel van dit liedje is ook het idee voor de titel van mijn blog geboren! Ik vond het woord ‘universe’ zo mooi en mysterieus, dat ik daar iets mee wilde doen. Ik bedacht ‘Human Universe’, omdat het daardoor mijn  eigen universum zou zijn, en toen kwam het woordje ‘her’ ervoor, eigenlijk simpelweg omdat humanuniverse.blogspot.com al bezet was… Nu ben ik nog steeds helemaal blij met deze naam!

Maar terug naar het liedje. Zoals ik al zei, van vroeger uit mijn lievelingsnummer van de Beatles. Ik hou ontzettend van de mystiek die er omheen hangt. Ik kan me herinneren dat ik eens heb gelezen dat John Lennon ruzie had met Yoko Ono, het was nacht, en dat hij naar beneden ging om te schrijven. Daar zou hij toen in één keer de tekst van dit liedje geschreven hebben. En wanneer je de tekst ziet, is het ook echt een gedicht. De woorden die gebruikt worden en de zinnen die gemaakt worden zijn prachtig om gewoon zo te lezen.

Words are flowing out like endless rain into a paper cup
They slither wildly as they slip away across the universe
Pools of sorrow, waves of joy are drifting through my opened mind
Possessing and caressing me
Jai Guru Deva Om
Nothing’s gonna change my world

Images of broken light which dance before me like a million eyes
They call me on and on across the universe
Thoughts meander like a restless wind inside a letter box
They tumble blindly as they make their way across the universe
Jai Guru Deva Om
Nothing’s gonna change my world

Sounds of laughter, shades of life are ringing through my open ears
Inciting and inviting me
Limitless undying love which shines around me like a million suns
It calls me on and on, across the universe
Jai Guru Deva Om

Nothing’s gonna change my world
Jai Guru Deva

Nog steeds word ik gelukkig wanneer ik dit liedje luister. Het heeft een fijn, bijna kalmerend effect op me. Dat komt door het ‘Jai Guru Deva’, waarvan ik geen idee heb wat het betekent maar het klinkt rustgevend. Daarnaast zingt John natuurlijk de hele tijd “Nothing’s gonna change my world”, de bevestiging aan jezelf dat je dicht bij jezelf zal blijven en je eigen wereld, je innerlijke universum, diep van binnen wel hetzelfde blijft: hoeveel er ook aan de buitenkant verandert. Voor mij betekent het dat ik nog steeds dat dromerige meisje ben van vroeger, die houdt van boeken, van mysterie, van het nostalgische idee van de jaren ’60 en ’70. Dat ervan houdt om in haar eentje te zijn en gedichten te schrijven, of om helemaal op te gaan in de muziek. Hoewel ik me nu vaker wat meer probeer aan te passen aan de maatschappij, en me veel minder een vreemde vogel voel dan toen, zit dat gevoel er nog steeds wel.

PS. Toen ik ‘Across The Universe’ aan het luisteren was op youtube, ging hij daarna door op dit liedje inclusief clip. Ik had dit nog nooit gehoord en gezien, en wat stom eigenlijk. Dit is zo tof!!! Nostalgieee (naar een tijd die ik niet eens zelf heb meegemaakt).