De eerste single Scheef was  een voorproefje van de vernieuwde Eefje de Visser. Nu is daar Nachtlicht, haar derde plaat waarop ze een geëvolueerd geluid laat horen. Toch blijft het de oude vertrouwde Eefje, waar ik zo fan van ben. De eigenheid van haar stem, de herkenbare teksten en het bijzondere metrum zijn overal op de plaat te horen.

Op het moment dat ik hoorde dat Nachtlicht  al een paar dagen voor de officiële release te beluisteren was op de luisterpaal van 3voor12 ben ik daar meteen heen gegaan om te luisteren. Dit is namelijk een plaat waar ik al maanden naar uitkijk – en eigenlijk al gewoon sinds ik zo ben gaan houden van haar vorige plaat Het Is.  Zoals ik al zei is het “Eefje de Visser-geluid” goed vertegenwoordigd, maar toch heeft ze zichzelf weten te vernieuwen door het elektronische geluid van een hoop synthesizers toe te voegen. En wel op een hele mooie manier in combinatie met de akoestische gitaar. Deze komt af en toe letterlijk “boven water drijven”, zoals Eefje zingt in Scheef.

Nachtlicht Eefje de Visser

Foto: Studio Rios Zertuche

Eefje de Visser is denk ik één van de meest bijzondere Nederlandstalige artiesten. Het is niets wat je gewend bent. Eefje laat niet meteen alles los wat ze te zeggen heeft. Zinnen worden afgebroken en een paar maten verderop pas weer opgepakt. Ze laat tekst leiden door melodie. De nummers worden laagje voor laagje naar een climax opgebouwd en schetsen een sfeer. Je ziet jezelf door de nacht van een warme, onbekende stad lopen, met nieuwe mensen praten en avonturen beleven. Dat de plaat deels is opgenomen in Barcelona, komt dus niet als verrassing.

Op haar derde plaat klinkt Eefje volwassener. Ze is nonchalanter geworden, maakt zich minder druk om wat de rest doet of denkt – niet alleen qua muzikale keuzes, maar ook in haar teksten. Heel fijn vind ik dat om te horen. Dit gaat sowieso weer een plaat zijn die ik veel ga draaien de komende tijd – ik ben van plan om ‘m ook op vinyl te kopen.

De laatste van van de plaat is Wel, een verstild en gevoelig liedje. Het nachtlicht dooft langzaam uit. Maar al voordat de laatste tonen van het album zijn uitgestorven, zet ik hem opnieuw op om alles nogmaals te horen en beleven.