Liefs vanuit het prachtige Cambodja! In plaats van een korte ansichtkaart, of een fotootje op instagram, wil ik eindelijk eens even ietsje uitgebreider vertellen over mijn avonturen van de afgelopen drie weken. Ik zit op dit moment in de schaduw in de tuin van een fijn cafeetje, met mijn tablet en meeneemtoetsenbord voor me. Ik bevind me in het noordoosten van het land, en dat betekent dat mijn dagen in Cambodja geteld zijn. Over enkele dagen vertrek ik naar de grens met Laos, om een volgend land te ontdekken…

Op 1 februari kwam ik aan in Cambodja..

.. na een lange vliegreis via Moskou en Bangkok, waarbij mijn backpack helaas achtergebleven was in Rusland. Maar dat was allemaal vergeten en vergeven zodra ik aankwam op het vliegveld van Siem Reap. Gelijk werd ik meegezogen in een wereld die zo anders is dan de onze. Het is moeilijk te omschrijven hoe dat voelt. Tijdens mijn allereerste ritje in de tuk-tuk, van het kleine vliegveldje naar mijn hostel, zat ik constant met een grote grijns op mijn gezicht om me heen te kijken naar alle huisjes, palmbomen, winkeltjes en scooters om me heen. Ik ben er.

Vervolgens was de volgende dag dat gevoel van euforie toch wel even iets minder, want ja: jetlag, last van de hitte, mijn backpack moest nog komen, en hoewel ik leuke kamergenootjes had was ik toch wel even echt alleen. Maar alle vriendelijke mensen in Cambodja – en later ook die leuke kamergenootjes – maakten het al snel weer helemaal goed.

Eerste stop: Siem Reap

Mijn eerste stop in Cambodja was dus Siem Reap, een heel gezellig stadje in het noordwesten. De grote trekpleister van de stad zijn de Angkor Wat tempels, die ook echt heel indrukwekkend waren. Het is een enorm complex, midden in de jungle, waar het lijkt alsof tijd niet bestaat.

De stad zelf vond ik echter ook super gezellig! Er zijn genoeg leuke cafeetjes en restaurantjes – soms zelfs iets te veel westerse invloed, als je ‘t mij vraagt – en ‘s avonds heb je twee gezellige night markets waar je van alles kunt kopen. En ja, ze hebben er dus ook de gefrituurde spinnen en schorpioenen die je voor 1 dollar kan opeten… brrrr.

Op de boot naar Battambang

De boottocht van Siem Reap naar Battambang is echt een van mijn grootste aanraders. In het droge seizoen duurt het ongeveer 8 uur, maar ik heb me in die uren geen moment verveeld. Het uitzicht was prachtig, en we kwamen langs heel veel floating villages waar we naar alle kinderen en volwassen mensen zwaaiden. We konden zitten op het dak van de boot, ik ontmoette wat leuke mede-reizigers, en zo vlogen wij over de rivier en vloog de tijd voorbij.

Battambang zelf is een charmante stad, waar ik niet zo lang geweest ben. De bamboo train, een van de belangrijkste toeristische dingen om er te doen, was helaas net een paar maanden eerder gestopt. Wel heb ik een leuke fietstocht ondernomen met gids, waarbij ik allerlei dingen leerde over hoe mensen er leven en wat het betekent om een Boeddhistische monnik te zijn – ik had bijvoorbeeld geen flauw idee dat je monnik kan zijn voor een bepaalde periode, zoals een jaar, om dan weer terug te keren in het ‘normale leven’.

Phnom Penh en de Killing Fields

Op naar de hoofdstad! Hoewel veel mensen het een verschrikkelijke stad vinden, met veel uitlaatgassen en criminaliteit, heb ik toch ook wel wat leuke plekjes in de stad gezien. Gelukkig ontmoette ik hier drie Nederlandse backpackers, waarmee ik samen de stad en omgeving kon bezoeken. Het belangrijkst in Phnom Penh is namelijk de Killing Fields, en dat is geen fijne plek om in je eentje naartoe te gaan..

Zonnen op het eiland

Ik was blij dat ik op dit punt eindelijk even aan het stadse kon ontsnappen. Op naar het strand! Onder Cambodja liggen verschillende eilanden waarvan Koh Rong de populairste is. Deze is echter volgens mij al helemaal volgebouwd met hotels en uitgaansgelegenheden, dus ik besloot naar het kleinere Koh Rong Samloem te gaan. Dat was een hele goede beslissing! Ik kwam terecht in M’Pai Bay, waar een klein dorp ligt waar Cambodjanen en westerlingen gemoedelijk samen leven. Ik at er verse mango’s en genoot van de zon en de zee, precies zoals je op een eiland moet doen. Oh, en we gingen kijken naar de plankton, die ‘s nachts op donkere plekken oplicht wanneer je beweegt. Alsof de sterren in het water tot leven kwamen!

Kampot: het fijnste plaatsje

Hoe dan ook, de fijnste plek van Cambodja vond ik denk ik toch wel Kampot. Het is niet voor niets dat ik hier 3 volle dagen heb rondgehangen. Er is niet zo gek veel te doen, maar in het centrum zijn een aantal hele leuke cafeetjes en je kan er de lekkerste Amok eten, het beste gerecht (vind ik zelf dan) in Cambodja. We hebben twee dagen samen een scooter gehuurd, de ene dag om het natuurpark te verkennen en de volgende dag om het platteland rondom Kampot te verkennen, en een enge grot te bezoeken. De vrijheid die je voelt als je op zo’n scooter kan rondrijden is zo chill!

Zie ons trots zitten op die scooter! De velden en dorpen rondom Kampot waren dus echt precies zoals ik me Cambodja voorgesteld had, met rijstvelden, huizen op palen met hangmatten eronder, mensen aan het werk. En overal weer blije mensen die naar ons lachten en zwaaiden. Of lachten ze ons uit, omdat we er zo belachelijk uitzagen met die rare helmpjes..?

We hebben in de avonden genoten van live muziek in barretjes en zelfs een keer op een varende boot. Kampot is het meest relaxte stadje van Cambodja volgens mij, en ik was echt een beetje sad toen ik het moest verlaten!

Laatste bestemming: Mondulkiri

En nu bevind ik mij in de noordoostelijke Mondulkiri-provincie, het thuis van de Bunong, een minderheidsgroep in Cambodja. Het ligt tussen de heuvels en de plaats waar ik nu zit, Sen Monorom, is niet veel meer dan een dorp. De ultieme plek om even tot rust te komen, bij te slapen (ik heb de afgelopen twee nachten telkens 10 uur geslapen!) en deze update te schrijven. Ik wil heel graag nog meer leren over, en zien van, de Bunong dus ik ben bezig een tour te regelen. Daarnaast heb je de mooiste waterval van Cambodja hier op 33 km afstand, dus als het lukt wil ik die graag ook nog zien. En tja, dan ga ik dus door naar Laos!

Ooit hoop ik weer terug te komen in Cambodja

Het is een ongelofelijk relaxt land, met niet veel verkeer, de meest behulpzame mensen, hele mooie plekken maar ook een heftige geschiedenis. Ik vraag me vaak af; hoe zou dit land eruit hebben gezien als de Khmer Rouge hier niet hun stempel hadden gedrukt? Een klein voorbeeld is al dat de meeste Cambodjaanse huizen gewoon geen waterleidingen hebben, want die zijn verwoest in de tijd van de Khmer Rouge. En zo zijn er vast ontelbare gevolgen, groot en klein. Gelukkig zie ik veel kinderen naar school gaan en ontmoet ik mensen van mijn leeftijd die studeren. De Cambodjanen lijken optimistisch te werken voor een betere toekomst. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe dit land er over 30 jaar uit ziet, en ik kom graag terug om het te ontdekken. Of misschien al wel eerder, om al deze heerlijke plekken gewoon nog eens te bezoeken..!

Tot over een paar weken vanuit Laos, Thailand of misschien wel Myanmar! In de tussentijd plaats ik telkens foto’s op mijn instagram account:)